აღმოსავლეთ საქართველოში გავრცელებული ნიადაგის მაღალი pH ბლოკავს რკინის ათვისებას ფესვთა სისტემის მიერ. შედეგად მცენარეს უწყდება ქლოროფილის გამომუშავება, ფოთლის ფირფიტა ყვითლდება და მხოლოდ ძარღვები რჩება მწვანე, რაც აჩერებს ფოტოსინთეზს და აფერხებს მოსავლის ზრდას. მაღალი pH ის დროს რკინის ხელატების უმეტესი პრეპარატები ვერ ინარჩუნებენ აქტიურობას. საჭიროა ისეთი სასუქის გამოყენება, რომლებიც ამცირებენ ნიადაგის pH-ს. ასეთია გოგირდიანი სასუქები. მჟავე არესკენ გადახრილი ნიადაგი ათავისუფლებს ხელმიუწვდომელ რკინას. ასევე შესაძლებელია ისეთი რკინის ხელატების გამოყენება, რომლებიც ინარჩუნებენ ტუტე არეში აქტიურობას, ასეთებია EDDHA და EDDHSA ფორმულები, რომელსაც შეიცავს ფერილენ ტრიუმი.

ატმის კომერციული ღირებულება პირდაპირ კავშირშია ნაყოფის ზომასა და ვიზუალთან. მცენარის მიერ მსხვილი, პრემიუმ კლასის მოსავლის ფორმირებისთვის გადამწყვეტია კალიუმით გაძლიერებული კვება აქტიური ზრდის ფაზაში. კალიუმი უზრუნველყოფს ნახშირწყლების აქტიურ ტრანსპორტირებას ფოთლიდან ნაყოფისკენ და არეგულირებს უჯრედებში წყლის ბალანსს. ეს პროცესი იწვევს ნაყოფის რბილობის მოცულობაში ინტენსიურ ზრდას, პარალელურად კი უმჯობესდება კანის შეფერილობა და გემოვნური თვისებები.

არათანაბარი მორწყვისა და კვების დისბალანსის დროს, ნაყოფის რბილობი უფრო სწრაფად იზრდება, ვიდრე კურკა ასწრებს გამაგრებას, რაც იწვევს კურკის გახლეჩას და ნაყოფის დეფორმაციას. ეს პროცესი პირდაპირ კავშირშია უჯრედის კედლის სიმტკიცესთან. კალციუმი ამაგრებს კურკის ქსოვილს და ხელს უშლის მის რღვევას სწრაფი ზრდის პერიოდში. ბორი აუცილებელია კალციუმის ტრანსპორტირებისა და გამერქნების პროცესისთვის, რაც კურკას სიმკვრივეს ანიჭებს. თუ მცენარე ვერ მიიღებს საკმარისი რაოდენობის ბორს, მას კვლავ გაუჩნდება დეფიციტის სიმპტომი, რადგან კალციუმი ვერ მოახერხებს მცენარეში გადაადგილებას.

ატმის ყველაზე აგრესიული დაავადებაა, რომელიც იწვევს ფოთლების დეფორმაციას, გასქელებას და მოწითალო-იისფრად შეღებვას. პათოგენი იზამთრებს ხის ქერქსა და კვირტების ქერცლში, გაზაფხულზე კი, ცივი და ტენიანი ამინდის პირობებში, აინფიცირებს ახალგაზრდა ყლორტებს. დაავადება იწვევს ფოთლების ნაადრევ ცვენას, ფოტოსინთეზის შეწყვეტას და ხის სრულ გამოფიტვას, რაც პირდაპირ ანადგურებს მოსავალს. ამის საწინააღმდეგოდ გამოიყენება კუპროზინი, რომელიც ქმნის მყარ დამცავ ბარიერს და ანადგურებს გამოზამთრებულ სპორებს ჯერ კიდევ ვეგეტაციის დაწყებამდე.

მონილიოზი კურკოვნების უმთავრესი სოკოვანი დაავადებაა, რომელიც ბაღს ორ კრიტიკულ ფაზაში უტევს: ყვავილობისას რა დროსაც იწვევს ყვავილისა და ყლორტის ხმობას და ნაყოფის მომწიფებისას. ინფექციის მთავარი რეზერვუარი ხეზე შერჩენილი ან ძირს ჩამოცვენილი გამხმარი ნაყოფები, „მუმიებია“. გაზაფხულზე სწორედ აქედან გავრცელებული სპორები აინფიცირებენ ბაღს, რის გამოც მუმიების ფონზე ქიმიური წამლობა არაეფექტურია.